Sürpriz doğumgünü

Bundan birkaç hafta önce, yani Sash'in doğumgününe 1 hafta kala, ablası Ozz'la kafa kafaya verip bu sene nasıl bir aktivite yapalım diye düşünmeye başladık. Çünkü geçen seneki sürprizimiz gerçekten çok başarılıydı ve bu sene de altında kalmamamız gerekiyordu..

Geçen sene, Sash'in doğumgününü izleyen cumartesi günü, bizim şirketin acenteler toplantısı dolayısıyla tüm gün The Marmara'da olmam gerekiyordu. Akşamında da yemek&eğlence vardı. Hafta içi zaten kendi aramızda kutlama yapmış olduğumuzdan Sash'in bir beklentisi olmadığını biliyordum, yine de bütün cumartesiyi yalnız başına geçirecek olma fikri biraz canını sıkmıştı. (Ve tabii tam da bu toplantı nedeniyle, ona sürpriz bir şey planlayabileceğimizi hiç ummuyordu)

Ozz ve eşi Hido, Sash'in eski işyerlerinden arkadaşlarıyla temasa geçip hepsini cumartesi gecesi bir mekana davet ettiler. (Canlı müzik&fiks menü) Sonra da, çok yakında askere gidecek bir arkadaşını ayarlayıp, bizimkini mekana getirme işini de ona bıraktık. (ki Sash söz konusu olduğunda-kendisi çok inatçıdır-bu işin en zorlu kısmıydı) Arkadaşı arayıp "askere gitmeden önce buluşalım, Taksim'de takılalım" önerisini getirince Sash pek sevindi tabii, şansa bakın ki ben de aynı gün meşgul olacaktım :) Saatler ayarlandı ve start verildi.

Mekana gidip insanları beklemeye başlamak için saat 8 civarında otelden ayrıldım. Tam yoldayken Sash'in beni arayacağı tutmasın mı? Tabii, "erken çıktım eve geçiyorum" demek durumunda kaldım. Zaman kazanmak için metroyla gidip eve yürüyeceğimi söyledim. Bu durum işi daha da beter bir hale soktu, çünkü bu sefer de karanlıkta yürüyeceğim diye eve gittiğimde aramamı istedi!! Offf' Bu arada bunlar arkadaşıyla buluşmuş ve oyalanmak için Nevizade'ye gitmişlerdi. Çocuk tabii sürekli telefonda/mesajda, bizden OK beklediğinden :) Aradan 45 dk filan geçti, barda oturuyorum, telefon! O gürültüde konuşmak mümkün olmadığı için tuvalete indim. Aşağısı sessiz, neyse rahatça konuşurum diye açtım telefonu tuvaletin kapısını itip. Görevli kadın kapıya vurup seslenmeye başladı bu sefer ! Sash dedi "bu ne sesi", dedim "televizyon". Bir yandan da kapıyı açıp kadına suss işareti yapıyorum. Meğer tuvaletin kapısı bozukmuş, kilitlersen içerde kalırsın demeye çalışıyormuş kadıncağız. Sash tam da ikna olmadı ama bir şey de diyemedi, kapattık telefonu. Kadına başladım anlatmaya, teyzecim bizim arkadaşa sürpriz yapacağız, burada olduğumuzu bilmiyor filan diye... :) Bunlar olup biterken (ve ben ecel terleri dökerken) çok şükür herkes geldi ve sonunda arkadaşı Sash'in söylediği birayı boğazına dizip, onu kaldırıp yanımıza getirdi. Kapı açıldı ve bizimkiler göründüler. Gayri ihtiyari bizimkinin ters tarafındaki boş masalara yöneldi Sash; arkadaşı kolundan çekip bize doğru çevirdi... Yüzündeki ifadeyi asla unutamam! (tam fotoğraflık) Önce şok ve ardından gelen kahkahalar :):)

Bu sene bir değişiklik yapıp şehir dışında kutlayalım dedik doğumgününü. Tam kayak zamanı olduğundan Uludağ'a gitmeye karar verdik. Uludağ maceramız bir sonraki yazıda :)

Ama yine de bir sürprizi vardı Ozz'un : Uludağ'a davet etmemize rağmen gelemeyeceklerini söyleyen Sash'in anne ve babası İzmir'den geldiler çatkapı!

NOT : Seneye ne yapacağımızı şimdiden düşünmemiz gerek, feci bir beklenti oluştu şimdi :)

Ofisten..

Aslında alttaki giyim-kuşamla alakalı postları diğer bloguma taşımam gerekir, (aah ne de olsa artık moda, tasarım, dekorasyon, evde yapılabilecek yaratıcı fikirler vb için yeni bir blogum var) ama çok üşendim, burada kalıversinler :)

İş yerinde websense'in devrede olmamasından istifade birkaç satır yazayım dedim, haha! Zamanında ofiste böyle şanslı günlere rastladığımda açıp popomundo'ya bakıyordum; normalde oyunlar filtreli tabi. Ama geçtiğimiz yaz düğün dernek telaşına kapılınca orayı da boşladım, (oyun da eski zevki vermemeye başlıyor bir yerden sonra) benim karakter hakkın rahmetine kavuşmuştur herhalde :)

Anlatacak pek çok şey var sırada, ama bu aralar yoğunluktan ve yorgunluktan çok fazla zaman ayıramadım bu işlere. Bu akşam şeytanın bacağını kırıp Uludağ maceramızdan anlatmaya başlamayı planlıyorum.

Şimdi işleri toparlayıp fırlamalıyım!

Kahverengi çizme

Sonunda indirimden kendime bir çizme alabildim... Kaç zamandır kahverengi uzun bir çizmeye ihtiyacım var diye dolanıyordum ama gördüklerimin hiçbiri -ya modelden ya da fiyattan dolayı- içime sinmemişti. Sonunda aradığım çizmeyi Metrocity Nine West'te buldum. Hem topuklu, hem çok rahat, hem de koyu kahverengi!
Bunun üzerine, ufak bir araştırma yaptım, podyumlarda kahverengi çizmeyi nelerle kombinlemişler diye. Aslında kahverengi, özellikle camel ya da tabaya bakan tonları, hemen her renkle beraber kullanılabiliyor. Koyu kahve de aynı şekilde, kullanımda zorluk çıkarmayacak bir renk. Çizmeler uzun olunca, hem elbise/etek altında, hem de pantalon üstünde hoş duruyor. İşte defilelerden benim dikkatimi çekenler...(Gucci, Hermes, Vivienne Westwood, Charles Nolan, Akris)

photos : style.com

parla(k)

Daha çok yılbaşı zamanı popüler olan ve vitrinleri süsleyen pullu-pırıltılı kıyafetler, kışın ardından, bahar mevsiminde karşımızda :

İşte 2009 bahar sezonu podyumlarından birkaç örnek, göz kamaştırmak isteyenlere :)

photos : style.com, net-a-porter.com

Metabolik çay

Bu aralar kafayı kendimle bozmuş durumdayım. Daha ilkbahar da gelmedi aslında, kara kıştayız ama nedense bir değişim-dönüşüm-yenilenme merakıdır gidiyor. Hadi hayırlısı :)
Bu hafta çok dolaştım mağazaları, indirimden almayı planladığım şeyleri aradım. Ama hiçbirşey sinmedi içime, birkaç çorap, leggings (bildiğin, ilkokuldayken cümbüş renklilerini giydiğimiz "tayt" işte) kitap filan aldım. Dune serisine üniversitede başlamıştım, sonra araya başka şeyler girdi, aradan bazı kitapları bulamadım, derken kaynamıştı. Onları buldum, aldım. En son bir de gaza gelip strawberrynet'ten makyaj malzemesi sipariş ettim bugün. CD far, YSL ruj, bir de kapatıcı ile boyalı saçlar için bakım maskesi. Listedeki şeylerin parasını bunlara yatırmış oldum yani :)
Ve şimdi gözlerim kapanıyor, bu içtiğim bitki çayı, metabolizma hızlandıracağına uyku yapıyor bana...ZZzzzz